" Autobiografie zonder feiten" staat er op de titelpagina. Hoewel dit niet helemaal waar is (zo kom je toch wel wat te weten over het leven van de hoofdpersoon), is het inderdaad een vrij feitenloos verhaal. Misschien is "verhaal" ook niet helemaal juist: het zijn meer mijmeringen van een man. Een behoorlijk depressieve man welteverstaan. En niet alleen depressief, maar ook best wel arrogant.
Het zijn de gedachten van een man die het leven van een behoorlijk afstand bekijkt, en wiens leven vooral uit dromen bestaat.
Hij kijkt neer op het leven van de gewone man en vrouw in de straat, op hun achteloos en materialistisch bestaan. Hij ziet zich zelfs als superieur aan de gewone mens. Hij deelt de mening dat "
de superieure mens (...) veel verder af staat van de gewone man dan de gewone man van de aap" (p. 169)
En stiekem - zo lijkt het soms - verlangt ook hij naar zo'n gewoon leven. Maar meestal koestert hij zijn "anders zijn" als zijn vorm van bestaan. Het lijkt wel zijn levensdoel. Zelf zegt hij dit treffend als hij zegt: "
Ik ben er trots op dat ik afwijk van het leven."(p. 126).
Ik ben pas op pagina 187 van deze eindeloze stroom van gedachten, zelfmedelij en andere diepe en trieste mijmeringen (die totaal 649 pagina's beslaan).
Ik zal het boek zeker uitlezen, al heb ik nu wel al het gevoel van: "Ja, dat heb je al tien keer geschreven". Maar tussen al die herhaalde gedachten staan soms zinnen om voor te zwichten zo mooi! Hieronder een paar voorbeelden:
- "In het harde licht van de maan ligt een droevige vrede, als een gelukwens uit de hoogte aan iemand die niet luistert." (p. 173)
- "Ik ben al lang niet meer ik." (p.159)
- "Ik heb mij vermenigvuldigd door me in mezelf te verdiepen." (p.116)
- "God is het feit dat wij bestaan en dat dat niet alles is." (p. 33)
- "Als het hart kon denken, stond het stil." (. 14)
- "De mensen die beneden langslopen, zijn altijd dezelfde mensen als degenen die iets eerder langs zijn gelopen, altijd even wazig van uiterlijk, bewegende vlekken, onduidelijke stemmen, dingen die voorbijgaan en er niet toekomen te gebeuren." (p.162)
- "Een beheerst, gecultiveerd leven leiden in de buitenlucht van de ideeën, lezend, dromend en denkend aan schrijven, een leven dat traag genoeg is om zich altijd aan de rand van de weerzin te bevinden, maar ook doordacht genoeg om er nooit door te worden bevangen." (p. 57)
Uit: nog niet uit
Waardering: 7

Boek der rusteloosheid / Bernardo Soares (Fernando Pessoa). -
Amsterdam: Uitgeverij De Arbeiderspers, 2005. - 649p.